MON-125 czy toczeń może powodować cukrzycę typu 1 ?

wprowadzenie: autoimmunologiczny (AI) zespół poliendokrynny typu 2 (APS-2) jest związkiem chorób autoimmunologicznych charakteryzujących się co najmniej dwoma z następujących trzech stanów: cukrzyca typu 1 (DM), AI zapalenie tarczycy i pierwotna niewydolność nadnerczy. APS-2 jest poligeniczny, działa częściej u kobiet niż u mężczyzn, zwykle występuje w wieku dorosłym i wynika z utraty tolerancji immunologicznej, w której komórki T stają się autoaktywne z wynikającym naciekiem limfocytowym i dysfunkcją dotkniętych tkanek i narządów. Krążące autoprzeciwciała mogą potwierdzić diagnozę. APS-2 jest związany z innymi chorobami związanymi z SI (celiakią, pierwotną niewydolnością jajników, toczniem rumieniowatym układowym (SLE), reumatoidalnym zapaleniem stawów, bielactwem, łysieniem, miastenią i zapaleniem błony śluzowej żołądka). Opisujemy przypadek kobiety z długotrwałym SLE początkowo nie rozpoznano jako zespół APS-2, i związane z nim zaburzenia. Przypadek: 62-letnia kobieta z historią SLE powikłaną przez zajęcie płuc i nerek, niedoczynność tarczycy, anemię hemolityczną AI, zjawisko Raynauda, fibromialgię, została skierowana do endokrynologii w celu pogorszenia hiperglikemii. Pacjent miał wcześniej rozpoznaną cukrzycę typu 2 (DM); leczony metforminą. Brała przewlekły prednizon w różnych dawkach (5 mg BID do 60 mg na dobę) w zależności od aktywności SLE. Poziom glukozy we krwi znacznie wzrósł, gdy dawka steroidu została zwiększona z powodu toczniowego zapalenia płuc, a następnie rozwinęła autoimmunologiczną niedokrwistość hemolityczną z hemoglobiną spada z 12,7 g/dL (normalne=12,0-16,0) do 5,8 g/dL w mniej niż jeden miesiąc. Glikozylowana hemoglobina wzrosła z 5,7% do 8,0% przy wartościach glukozy we krwi do 400 mg / dL, podczas hospitalizacji. Założono, że insulinooporność pogorszyła się z powodu wysokich dawek steroidu metyloprednizolonu 125 mg co 8 godzin. Następnie zaczęła podawać insulinę basal i bolus. Chociaż wcześniej było ujemne, przeciwciało dekarboksylazy kwasu glutaminowego (GAD65) stało się dodatnie, co sugeruje typ 1 DM. Dyskusja: chociaż istnieją doniesienia o SLE związane z APS-2, lekarze powinni monitorować innych autoimmunologicznych endokrynopatii, takich jak typ 1 DM, autoimmunologiczne zapalenie tarczycy i niewydolność nadnerczy. Przewlekłe leczenie steroidami może wprowadzać lekarzy w błąd zakładając, że pacjent rozwija zwiększającą się insulinooporność ze względu na steroidy i nie postawić prawidłowej diagnozy nowo opracowanego typu 1 DM. Ciekawą obserwacją dokonaną w tym przypadku jest również przebieg tocznia i rozwój typu 1 DM oraz związane z nim inne powikłania – autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna i toczniowe zapalenie płuc. Można postawić hipotezę, że zwiększona autoreaktywność układu odpornościowego pacjenta zapowiadała SLE-flare i mogła być odpowiedzialna za produkcję dodatkowych przeciwciał (GAD65) prowadzących do rozwoju typu 1 DM.

Write a Comment

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.